dla telefonu Sharp
Kod: JV1137NUV
Aby otrzymać gry java - wyślij sms o treści JV1137NUV pod numer 7928
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:JV1137NUV na numer 7928
Cena SMSa wynosi 9 pln (10,98 pln z VAT).
Najpierw przedstawmy głównego bohatera - Ronny Recharger, roztrzepany kosmiczny podróżnik. Ronny nigdy nie dba o to, w jakim stanie naładowania są baterie jego statku kosmicznego, czego efekt bardzo często jest opłakany - od czasu do czasu Ronny musi "posadzić" swój statek na powierzchni różnych, nie znanych sobie planet. Na obcym terenie musi odnaleźć odpowiedni zapas energii do dalszej podróży, stawiając czoła wrogim robotom, broniącym cennych zasobów. Po naładowaniu statku może kontynuować swoją międzyplanetarną podróż. Zechcesz mu pomóc?Usługa gry java dostępna na telefony Sharp: GX10, GX13, GX15, GX17, GX1,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
Akt I Debiut Najprzód wierszyk napisałem, potem wierszyk podpisałem pseudonimem "Groźny Ali". potem zrobiłem winietkę: lirę, gwiazdkę, ptaszków setkę; potem nie wydrukowali. Akt II Wiersze wybrane To tak się łatwo mówi w słonecznym gabinecie: - My to już wam ułożymy, wy tylko to wszystko zbierzecie. - Umowa? - Na przyszły wtorek. - Pieniądze? - Na przyszły piątek, Słowem: rzeczowość, księgowość i rytm, i cykl, i porządek. Lecz nocą rytm jest inny, inny jest pejzaż ze zmierzchem: z maszynopisów zimnych znowu parują wiersze; Księżyc, jak przeczuwacie, ciurkiem. Cisza w krąg. I nagle: Skumbrie w tomacie, skumbrie w tomacie, pstrąg. Ojej! A niech to wciórności, cholera, mżawka i morka! bo znów: Inge Bartsch, aktorka zaginiona wśród tajemniczych okoliczności... Zaginiona? I na tym koniec! Rozumie się przez się samo. Niestety: głos w telefonie: - Ta Inge Bartsch... - O mamo! Liryka, ta pańska dawna... - Kto mówi? - To ma coś z fal; liryka, liryka, tkliwa dynamika, angelologia i dal. Nie mogę! Na brodę Jacka Pugeta! Ja się rozsypię! Znów. Kraków, Wieża Mariacka, znów gwiazdy jak tysiąc skrzypiec. Nie mogę. O nocy gorzka! Rodacy, dajcie mi dłoń! Zaczarowany (ratunku!) Zaczarowana (milicja!) Zaczarowany koń. Akt III Ostania metafora Paganini zdanie drwiące zanotował jadąc w łodzi: że "sztuka jest jak słońce: recenzentom nic nie szkodzi". --