zwierzęta dinozaur gad gady prehistoria zwierzak dinozaury zwierzaki zwierzę zwierze
dla telefonu Nokia
Kod: O309NUV
Aby otrzymać logo - wyślij sms o treści O309NUV pod numer 7228
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:O309NUV na numer 7228
Cena SMSa wynosi 2 pln (2.44 pln z VAT).
Usługa logo dostępna na telefony Nokia: N95, N93, N92, N91, N90, N80, N76, N75, N72, N71, N70, N-Gage, E90, E70, E65, E62, E61, E60, E50, 9500, 9300, 9210i, 9210, 9110i, 9110, 8910i, 8910, 8890, 8850, 8810, 8801, 8800, 8600 Luna, 8310, 8210, 7710, 7700, 7650, 7610, 7600, 7500 Prism, 7390, 7380, 7373, 7370, 7360, 7280, 7270, 7260, 7250i, 7250, 7210, 7200, 7110, 6822, 6820, 6810, 6800, 6681, 6680, 6670, 6650, 6630, 6620, 6610i, 6610, 6600, 6510, 6500 Slide, 6500 Classic, 6500, 6310i, 6310, 6300, 6290, 6288, 6280, 6270, 6267, 6260, 6250, 6234, 6233, 6230i, 6230, 6220, 6210, 6200, 6170, 6151, 6150, 6136, 6133, 6131, 6130, 6125, 6120 Classic, 6111, 6110 Navigator, 6110, 6108, 6103, 6102, 6101, 6100, 6086, 6085, 6080, 6070, 6060, 6030, 6021, 6020, 6010, 5700, 5510, 5500, 5300, 5210, 5200, 5140, 5130, 5110, 5100, 5070, 3660, 3650, 3530, 3510i, 3510, 3500 Classic, 3410, 3350, 3330, 3310 Classic, 3310, 3300, 3250, 3230, 3220, 3210, 3200, 3120, 3110 Classic, 3109 Classic, 3108, 3100, 2760, 2650, 2630, 2626, 2610, 2600, 2310, 2300, 2100, 1600, 1110, 1101, 1100,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
I Byłem u Ciebie w te dni przedostatnie Nie docieczonego wątku - - - Pełne, jak Mit, Blade, jak świt... - Gdy życia koniec szepce do początku: "N i e s t a r g a m C i ę j a - n i e ! -""""""""""""" J a, u - w y d a t n i ę !..." II Byłem u Ciebie w dni te, przedostatnie, Gdy podobniałeś - co chwila, co chwila -- Do upuszczonej przez Orfeja liry, W której się rzutu-moc z pieśnią przesila, I rozmawiają z sobą struny cztery, Trącając się, Po dwie - po dwie -- I szemrząc z cicha: "Z a c z ą ł ż e o n U d e r z a ć w t o n ?... C z y t a k i M i s t r z !... ż e g r a... c h o ć - o d p y c h a ?..." III Byłem u Ciebie w te dni, Fryderyku! Którego ręka... dla swojej białości Alabastrowej - i wzięcia - i szyku - I chwiejnych dotknięć jak strusiowe pióro -- Mięszała mi się w oczach z klawiaturą Z słoniowej kości... I byłeś jako owa postać, którą Z marmurów łona, Niźli je kuto, Odejma dłuto Geniuszu - wiecznego Pigmaliona! IV A w tym, coś grał - i co? zmówił ton - i co? powie, Choć inaczej się echa ustroją, Niż gdy błogosławiłeś sam ręką Swoją Wszelkiemu akordowi -- A w tym, coś grał: taka była prostota Doskonałości Peryklejskiej, Jakby starożytna która Cnota, W dom modrzewiowy wiejski Wchodząc, rzekła do siebie: "O d r o d z i ł a m s i ę w N i e b i e I s t a ł y m i s i ę a r f ą - w r o t a, W s t ę g ą - ś c i e ż k a... H o s t i ę - p r z e z b l a d e w i d z ę z b o ż e... E m a n u e l j u ż m i e s z k a N a T a b o r z e !" V I była w tym Polska, od zenitu Wszechdoskonałości dziejów Wzięta, tęczą zachwytu - -- Polska - p r z e m i e n i o n y c h k o ł o d z i e j ó w ! Taż sama, zgoła, Złoto-pszczoła!... (Poznał-ci-żebym ją - na krańcach bytu!...) VI I - oto - pieśń skończyłeś - - i już więcej Nie oglądam Cię - - jedno - słyszę: Coś?.. jakby spór dziecięcy - -- - A to jeszcze kłócą się klawisze O niedośpiewaną chęć: I trącając się z cicha, Po ośm - po pięć -- Szemrzą: "P o c z ą ł ż e g r a ć ? c z y n a s o d p y c h a ??..." VII O Ty! - co jesteś Miłości-profilem, Któremu na imię D o p e ł n i e n i e; Te - co w Sztuce mianują Stylem, Iż przenika pieśń, kształci kamienie... O! Ty - co się w Dziejach zowiesz E r ą, Gdzie zaś ani historii zenit jest, Zwiesz się razem: D u c h e m i L i t e r ą, I "consummatum est"... O! Ty - D o s k o n a ł e - w y p e ł n i e n i e, jakikolwiek jest Twój, i gdzie?.. znak... Czy w F i d i a s u ? D a w i d z i e ? czy w S z o p e n i e ? Czy w E s c h y l e s o w e j scenie?.. Zawsze - zemści się na tobie: BRAK!... - Piętnem globu tego - niedostatek: D o p e ł n i e n i e ?... go boli!... On - r o z p o c z y n a ć woli I woli wyrzucać wciąż przed się - zadatek! - Kłos?... gdy dojrzał jak złoty kometa, Ledwo że go wiew ruszy, Deszcz pszenicznych ziarn prószy, Sama go doskonałość rozmieta... VIII Oto - patrz, Fryderyku!... to - Warszawa: Pod rozpłomienioną gwiazdą Dziwnie jaskrawa - -- - Patrz, organy u Fary; patrz! Twoje gniazdo: Owdzie - patrycjalne domy stare Jak P o s p o l i t a - r z e c z, Bruki placów głuche i szare, I Zygmuntowy w chmurze miecz. IX Patrz!... z zaułków w zaułki Kaukaskie się konie rwą Jak przed burzą jaskółki, Wyśmigając przed pułki, Po s t o - po s t o - -- - Gmach zajął się ogniem, przygasł znów, Zapłonął znów - - i oto - pod ścianę Widzę czoła ożałobionych wdów Kolbami pchane - -- I znów widzę, acz dymem oślepian, Jak przez ganku kolumny Sprzęt podobny do trumny Wydźwigają... runął... runął - Twój f o r t e p i a n ! X Ten!... co Polskę głosił, od zenitu Wszechdoskonałości Dziejów Wziętą, hymnem zachwytu -- Polskę - przemienionych kołodziejów; Ten sam - runął - na bruki z granitu! - I oto: jak zacna myśl człowieka, Poterany jest gniewami ludzi, Lub j a k - o d w i e k a W i e k ó w - w s z y s t k o, c o z b u d z i ! I - oto - jak ciało Orfeja, Tysiąc Pasyj rozdziera go w części; A każda wyje: "N i e j a !... N i e j a" - zębami chrzęści - * Lecz Ty? - lecz ja? - uderzmy w sądne pienie, Nawołując: "C i e s z s i ę, p ó ź n y w n u k u !... J ę k ł y - g ł u c h e k a m i e n i e: I d e a ł - s i ę g n ą ł b r u k u - -"