Pozdrawiam wszystkich Polaków!
dla telefonu Nokia
Kod: TT2882925NUV
Aby otrzymać true tone Pozdrawiam wszystkich Polaków! - Głos Męski wyślij sms o treści TT2882925NUV pod numer 7428
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:TT2882925NUV na numer 7428
Cena SMSa wynosi 4 pln (4.88 pln z VAT).
Usługa true tone dostępna na telefony Nokia: N95, N93, N92, N91, N90, N80, N76, N75, N73, N72, N71, N70, N-Gage, E90, E70, E65, E62, E61, E60, E50, 9500, 9300, 8801, 8800, 8600 Luna, 7710, 7650, 7610, 7600, 7500 Prism, 7390, 7380, 7373, 7370, 7360, 7270, 7260, 7200, 6822, 6820, 6810, 6681, 6680, 6670, 6650, 6630, 6620, 6600, 6500 Slide, 6500 Classic, 6300, 6290, 6288, 6280, 6270, 6267, 6260, 6234, 6233, 6230i, 6230, 6220, 6170, 6151, 6136, 6133, 6131, 6125, 6120 Classic, 6111, 6110 Navigator, 6103, 6102, 6101, 6086, 6085, 6080, 6070, 6060, 6021, 6020, 5700, 5500, 5300, 5200, 5140, 5070, 3500 Classic, 3310 Classic, 3300, 3250, 3230, 3220, 3200, 3110 Classic, 3109 Classic, 2630, 2626, 2610,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
I Tak: w tych ścianach, za którymi piękna błyskawica jak głóg ostra miota znaki smutnym, noc trwa ciągła: to jej usta uporczywe zostały na sękach, to jej palce widzę w deskach czarne jak na płótnie. Świat odrębny, ach, poznaję: ludzkie śpiewy śmieszne i zawiłe, lot ptaków, skrzyp studzien, klaskają bicze nad drogą, którą już nigdy nie pójdę, drzewa przystają, a kształt ich jakże mi jest znajomy. Woda opada stromo i znowu barwy jej uczę oczy me w noc wpatrzone. Tu roślinność z milczenia wzory rysuje płaskie: księżyc pośrodku drobny, wokół zielony puch, stół mój i lustro sine porosło pyłem jak lasem, dywan kosmaty i ufny jak trawa leży u nóg. Lecz nad gontem, lecz nad głową krąży niewidzialny głaz kosmiczny w bieg rzucony wolą ręki mściwej. Wiem, że warczy - lecz w tym domu, gdzie puszyste palmy jak na strunach drżą na cieniu - głos pęka wśród ścian i opada na me ręce omszałe jak grzyby. II Nie powiedziane dziś wszystko, co było albo co będzie. Papier zostanie czysty i ćmę samotną i cichą zapomnę, pewnie zapomnę - drzewa zaświecą jak z miedzi, chmury polecą splątane, deszcze otworzą muzykę, niżej - konie na grzbietach mokrych pyski położą drżące i wóz przetoczy się mały, horyzont mając po osie; biały się księżyc rozwinie i będzie cisza spełniona. Już nigdy kwiat ani owoc tych nut nie zdoła wywołać pożegnanych zbyt łatwo i wcześnie. Jest sen. Oczy zachodzą błoną, ciało przechyla się puste, chwieją się linie roślin gwałtowniej coraz, bo światło szersze o wieczność miota błyskawica ostra jak głóg. Zapomnę, pewnie zapomnę - i sen mój tym samym grozi, nie czeka w nim złotowłosa, a dom mój krąży nade mną bez głosu, senny jak puch. --