muzyka płyta muzyczne didżej płyty analog analogi płyta analogowa
dla telefonu Motorola
Kod: TH2313603NUV
Aby otrzymać motywy - wyślij sms o treści TH2313603NUV pod numer 7428
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:TH2313603NUV na numer 7428
Cena SMSa wynosi 4 pln (4.88 pln z VAT).
Usługa motywy dostępna na telefony Motorola: W510, V980, v80, V635, V620, v600, V557, V555, V551, V550, V547, V545, V540, V535, v525, V505, V501, v500, v400, V330, V313, V303, v300, RIZR Z6, RIZR Z3, RAZR V3, E790, E770, E398, E1000, C980, C975,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
II Czy zwodziły nas, Czy zwodziły siebie ciche odgłosy starców, Dając nam tylko receptę na fałsz? Pogodę - tylko rozmyślną tępotę, Mądrość - jedynie wiedzę o matwych sekretach, Bezużytecznych w mroku, w który spoglądali Lub od którego odwracali oczy. Jest, jak się wydaje, W najlepszym razie tylko przybliżona wartość W wiedzy wynikłej z doświadczenia. Wiedza narzuca wzór, i przez to spacza, Gdyż wzór jest nowy w każdej chwili, A każda chwila jest nową i szokującą Oceną tego, czym byliśmy. I tylko nie zwodzi To, co nas zwodząc nie może już szkodzić. W środku, nie tylko w środku drogi, Lecz na całej drodze: w środku lasu, w gąszczu jeżyn, Na brzegu bagien, gdzie nie ma bezpiecznej piędzi ziemi, Straszeni przez potwory i błędne ogniki, Narażeni na czary. Nie chcę słyszeć O mądrości starców, lecz o ich szaleństwie, O ich lęku przed lękiem i szałem, lęku przed opętaniem, Należeniem do kogoś drugiego, do innych albo do Boga. Jedyna mądrość - którą możemy osiągnąć, Jest mądrością pokory: pokora jest nieskończona. Wszystkie domy zniknęły, zalało je morze. I tancerze zniknęli, przykryło ich wzgórze. III O ciemno ciemno ciemno. Wszyscy odchodzą w ciemność, W próżnię przestrzeni międzygwiezdnej, istoty puste w pustkę, Kapitanowie, bankierzy, znakomici pisarze, Hojni patroni sztuk, mężowie stanu i władcy, Wysocy urzędnicy, prezesi rad nadzorczych, Potężni przemysłowcy, drobni handlarze - wszyscy odchodzą w ciemność; I gaśnie słońce i księżyc, i Almanach Gotajski, I Gazeta Giełdowa, i Skorowidz Dyrektorów, I stygnie rozum, i traci motywy działania. I wszyscy podążamy z nimi w milczącym orszaku, Na niczyim pogrzebie, bo grzebać nie ma kogo. Powiedziałem do duszy mej, bądź spokojna i pozwól, by ciemność zstąpiła na ciebie, Bo będzie to ciemność Boga. Jak w teatrze - Światła zostały zgaszone, by zmienić scenę Z pustym dudnieniem kulis, z przesunięciem ciemności na ciemność; I wiemy, że wzgórza i drzewa, daleka panorama I dumna, imponująca fasada zostały uprzątnięte - Lub jak w metrze, gdy pociąg zbyt długo stoi pomiędzy stacjami I rozmowa narasta, a potem z wolna przechodzi w milczenie, I widzisz poza każdą twarzą coraz głębszą pustkę I wzrastające przerażenie - że nie ma o czym myśleć; Lub pod narkozą, gdy umysł jest świadom, lecz świadom niczego; Powiedziałem do duszy mej, bądź spokojna, czekaj bez nadziei, Bo byłaby nadzieją niewłaściwych rzeczy; czekaj bez miłości, Bo byłaby miłością niewłaściwych rzeczy; jest jeszcze wiara, Lecz wiara, nadzieja i miłość - wszystkie są w oczekiwaniu. Czekaj bez myśli, bo nie jesteś gotowa do myśli: Tak że ciemność będzie światłem, a bezruch tańcem. Szept wartkiego strumienia i zimowa błyskawica. Dziki tymianek nie dostrzeżony i leśna poziomka, Śmiech w ogrodzie, zachwyt zdwojony echem, Nie utracony, lecz wymagający - wskazujący na udrękę Narodzin i Śmierci. Mówisz, że powtarzam To co mówiłem uprzednio. Powiem to raz jeszcze. Czy mam to powiedzieć jeszcze raz? Aby dotrzeć tam, Aby dotrzeć tu, gdzie jesteś, aby wyruszyć stamtąd, gdzie ciebie nie ma, Musisz iść drogą, na której nie ma ekstazy. Aby dotrzeć do tego, czego nie wiesz, Musisz iść drogą, która jest drogą niewiedzy. Aby posiąść to, czego nie posiadasz, Musisz oddać to, co posiadasz. Aby dojść do tego, czym nie jesteś, Musisz iść drogą, na której nie ma ciebie. A to, czego nie wiesz, to jedyne, co wiesz A to, co posiadasz, jest tym, czego nie posiadasz A tam, gdzie jesteś - nie ma ciebie wcale. IV Jedynym zdrowiem jest choroba Jeśli słuchamy konającej siostry, Która nas nie chce zadowolić, Lecz przypomina naszą i Adama klątwę: Aby ozdrowieć, musimy umierać. Ziemia jest naszym ogromnym szpitalem, Który milioner zrujnowany wzniósł, Gdzie każdy zdrowy umiera powoli Wśród absolutnej ojcowskiej kontroli, Która nas nie opuści, lecz w końcu wyzwoli. Od stóp do kolan pełznie mróz Gorączka śpiewa w mózgu zwojach. Aby się ogrzać, muszę marznąć, Dygotać w czyśćca lodowatych zdrojach, Których różami płomień, a cierniami dym.